Menu Zamknij

Rehabilitacja pacjentów po złamaniach miednicy

rehabilitacja miednica

W rehabilitacji pacjentów po złamaniu miednicy  wykorzystuje się cały wachlarz zabiegów.

-W okresie pooperacyjnym należy skupić się na działaniu przeciwbólowym
i przeciwobrzękowym.
-Aby stymulować i przyspieszyć zrost kości zalecane jest jak najszybsze stosowanie pola magnetycznego (na gips, z zespalającymi częściami metalowymi odłamy kostne).
-Wśród innych zabiegów z zakresu fizykoterapii, wpływających na regeneracje oraz pobudzenie zrostu kostnego wymienić można laseroterapie, ultradźwięki.
-W celu zmniejszenia bólu i obrzęku pomocna jest krioterapia.
-By rozluźnić tkanki, poprawić ukrwienie i odżywienie tkanek miękkich użyteczne są zabiegi z użyciem lampy solux, czy prądy impulsywne malej częstotliwości.
– Poprawę ukrwienia i odżywania oraz zmniejszenie wzmożonego napięcia w tkankach głębokich okolicy miednicy uzyskamy dzięki masażowi.

Po uzyskaniu zrostu kostnego możemy wprowadzić kinezyterapię.
W początkowej fazie rehabilitacji wykonujemy:

  • delikatne ćwiczenia w odciążeniu, najlepiej na łóżku (z terapeutą),
  • ćwiczenia oddechowe,
  • ćwiczenia izometryczne mięśni kończyn dolnych oraz dolnego tułowia,
  • ćwiczenia rozciągające oraz pobudzające stymulację nerwowo-mięśniową,
  • ćwiczenia oporowe wzmacniające siłę mięśniową, poprawiające stabilizację oraz elastyczność tkanek miękkich wprowadzane są stopniowo.
  • terapię manualną, która może się okazać przydatna po uzyskaniu pełnego zrostu miednicy w późniejszych ograniczeniach ruchomości, które mogą dotyczyć najczęściej stawów biodrowych oraz krzyżowo-biodrowych,

Następnie stosuje się:

  • ćwiczenia ogólno usprawniające całego tułowia (zwiększające siłę, kontrolujące ruch
    i pracę mięśni tułowia),
  • metody specjalne, np. PNF (poprawiają dynamikę ruchów wszystkich kończyn)

 

Dąży się do tego, aby wszystkie ruchy kończyn były wykonane w pełnym zakresie ruchu nawet po przyłożeniu niewielkiego oporu,

  • techniki mobilizacji (zmniejszają dolegliwości bólowe oraz poprawiają ruchomość)
  • kinesiotaping, (oklejanie specjalnymi, elastycznymi plastrami mającycymi działanie sensoryczne, odciążające oraz stabilizujące, zalecane zwłaszcza podczas podejmowania pierwszej aktywności fizycznej po urazie w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia kontuzji,
  • neuromobilizacja – (napinanie i rozciąganie tkanek nerwowych w celu poprawy elastyczności, usprawnienia mechanizmów naprawczych i regeneracyjnych. Technika pozwala na natychmiastową poprawę funkcji podrażnionych tkanek nerwowych
    i ograniczenie występowania w nich zaburzeń neurologicznych).
  • terapii punktów spustowych, praca na powięzi (rozluźnienie mięśni i tkanek miękkich, efekt przeciwbólowy).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *